Извадоци

...

„Престани да мислиш на него толку, Елено“, ѝ велеше Марија со мешавина од загриженост и блага иритација, додека седеа во омилената слаткарница на Елена, „Кај Чичо“. „Тој е од друг свет, ти реков. Таквите како него доаѓаат и си одат. Само ќе си го скршиш срцето, а после ние со Софија ќе треба да те собираме.“ Марија гризна големо парче од својата баклава, нејзините очи испитувачки ја гледаа Елена.

„Не мислам на него постојано“, се обиде да се одбрани Елена, иако знаеше дека не е вистина. „Само... љубопитна сум. Тој е поинаков од сите што ги познавам.“

Софија, која внимателно ја мешаше својата боза, проговори со својот вообичаен тивок, но прониклив глас. „Можеби Марија е во право, Елено, во врска со тоа дека е од друг свет. Но, разбирам зошто те привлекува. Понекогаш, и јас сонувам за некој што ќе дојде и ќе ме однесе далеку од сево ова, некој што ќе ми покаже дека постои и нешто повеќе од ова наше мало, предвидливо секојдневие.“ Во нејзините очи имаше блесок на меланхолија, на неискажан копнеж.

Елена знаеше дека другарките ѝ мислат добро, секоја на свој начин. Но, не можеше да си помогне. Стефан беше како магнет што неодоливо ја привлекуваше. Нејзините ноќи беа исполнети со немирни соништа за него, со фантазии што ја оставаа зацрвенета и со забрзано дишење наутро. Замислуваше како неговите искусни раце ја допираат, како неговите усни ја бакнуваат, не само на устата, туку и на вратот, на градите, на секој чувствителен дел од нејзиното тело. Нејзиниот полов орган пулсираше од самата помисла, а таа честопати се будеше со чувство на длабок, неисполнет копнеж, нејзината ноќница влажна меѓу нозете.

Еден ден, додека се враќаше од пазар, носејќи тешка торба со зеленчук, го виде. Седеше сам во една од помалку прометните кафеани во Старата Чаршија, со шолја турско кафе пред себе и отворен весник во рацете, иако не изгледаше како да го чита. Елена застана како скаменета за момент, срцето почна да ѝ удира силно. Ова беше нејзината шанса. Но, што да направи? Да му пријде? Што да му каже? Дали ќе изгледа нападно, дрско?

Додека таа се...