Извадоци

...

Откако се облече, Елена се симна долу во кујната, каде што нејзината мајка, вредна како и секогаш, веќе го подготвуваше појадокот. Мирисот на пржени лепчиња и свежо сварено кафе го исполни воздухот, вообичаен утрински мирис што сега на Елена ѝ изгледаше некако далечен, како да припаѓа на некој друг, поедноставен живот.

„Добро утро, злато,“ рече мајка ѝ весело, без да се сврти од шпоретот. „Убаво спиеше?“

Елена седна на масата, обидувајќи се нејзиниот глас да звучи нормално. „Добро утро, мамо. Да, спиев... добро.“ Лага. Спиеше немирно, со соништа исполнети со дождовни капки, сини очи и чувството на туѓо тело во нејзиното.

Мајка ѝ се сврте, држејќи чинија со пржени лепчиња, и ја погледна внимателно. „Ми изгледаш малку... поинаку денес. Бледа си, а имаш некој чуден сјај во очите. Да не те мачи нешто?“

Елена почувствува како крвта ѝ навира во образите. Дали беше толку очигледно? Дали нејзината тајна беше испишана на нејзиното лице? „Не, мамо, ништо. Можеби само сум уморна. Доцна си легнав синоќа, учев.“ Уште една лага. Учењето беше последното нешто на што мислеше.

Мајка ѝ ја погледна уште миг, со онаа мајчинска интуиција што ретко грешеше, но потоа само кимна со главата и ја стави чинијата на масата. „Ајде, јади. Треба да имаш сила. Наскоро почнуваш со предавања, нели? Треба да се подготвиш.“

Елена почна да јаде, но храната немаше вкус. Мислите ѝ беа на друго место. Се обидуваше да се концентрира на претстојните обврски – факултетот, подготовките за Скопје, новиот живот што ја чекаше. Но, сето тоа изгледаше неважно, бледо во споредба со интензивните искуства од минатата ноќ.

Стефан. Неговото име ѝ се појави во мислите. Нежниот, внимателен Стефан, со неговите срамежливи бакнежи и почитта што ја покажуваше. Тој беше првиот што ја натера да се чувствува како жена, првиот што ѝ ги отвори вратите кон светот на интимноста. Но, искуството со него беше како блага пролетна романса во споредба со дивата, нескротлива бура што ја доживеа со Горан. Со Стефан се чувствуваше сигурно, заштитено. Со Горан се чувствуваше како да оди по работ на амбис, возбудена и преплашена истовремено.

Дали беше фер да ги споредува? Веројатно...